అశాస్త్రీయంగా తెలంగాణ విద్యా కమిషన్ సిఫారసులు

అశాస్త్రీయంగా తెలంగాణ విద్యా కమిషన్ సిఫారసులు

విద్యా సంస్కరణల పేరుతో గందరగోళమా?…

విద్య అనేది కేవలం ఒక రంగం మాత్రమే కాదు; అది సమాజాన్ని తీర్చిదిద్దే శక్తివంతమైన సాధనం. ఒక రాష్ట్రం లేదా దేశం ఎంత వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతుందో, అక్కడి విద్యా వ్యవస్థ నాణ్యతే నిర్ణయిస్తుంది. అందుకే విద్యా రంగంలో చేపట్టే మార్పులు అత్యంత జాగ్రత్తగా, శాస్త్రీయ దృష్టితో, సామాజిక వాస్తవాలను పరిగణనలోకి తీసుకొని ఉండాలి. విద్యా విధానాల్లో తీసుకునే ప్రతి నిర్ణయం భవిష్యత్ తరాల జీవితాలను ప్రభావితం చేస్తుంది. ఈ నేపథ్యంలో ఇటీవల తెలంగాణ విద్యా కమిషన్ సమర్పించిన నివేదిక రాష్ట్రవ్యాప్తంగా చర్చలకు దారి తీసింది. విద్యా సంస్కరణల పేరుతో చేసిన అనేక సిఫారసులు శాస్త్రీయత, ఆచరణ సాధ్యత మరియు విద్యా తత్వానికి అనుగుణంగా ఉన్నాయా అనే ప్రశ్నలు ఇప్పుడు విద్యావేత్తల మధ్య తీవ్రంగా వినిపిస్తున్నాయి.

భారతదేశంలో విద్యా రంగాన్ని సమగ్రంగా పునర్నిర్మించేందుకు రూపొందించిన National Education Policy 2020 విద్యను భవిష్యత్తు అవసరాలకు అనుగుణంగా మార్చే లక్ష్యంతో రూపొందించబడింది. శాస్త్రీయ ఆలోచన, సాంకేతిక పరిజ్ఞానం, నైపుణ్యాభివృద్ధి, సృజనాత్మకత, అంతర్జాతీయ పోటీ సామర్థ్యం వంటి అంశాలను దృష్టిలో పెట్టుకొని రూపొందించిన ఈ విధానం విద్యార్థులను ప్రపంచ స్థాయి పోటీలో నిలబెట్టాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. అయితే ఈ విధానాన్ని పూర్తిస్థాయిలో అమలు చేయకముందే దానికి భిన్నంగా కనిపించే సూచనలు తీసుకురావడం విద్యా వ్యవస్థలో అనవసరమైన గందరగోళానికి దారి తీసే ప్రమాదం ఉంది.
విద్యా సమస్యల మూలాలు – పాఠశాలలకే పరిమితం కావు

విద్యార్థుల అభ్యాస స్థాయి తగ్గుదల గురించి చర్చ జరుగుతున్నప్పుడు చాలాసార్లు బాధ్యతను కేవలం పాఠశాలలపైనే మోపడం జరుగుతుంది. కానీ వాస్తవానికి విద్యా ఫలితాలు అనేక సామాజిక-ఆర్థిక అంశాల సమ్మేళనం. కుటుంబ ఆర్థిక పరిస్థితులు, తల్లిదండ్రుల విద్యా స్థాయి, గ్రామీణ-పట్టణ అసమానతలు, పోషకాహార లోపం, సామాజిక వర్గాల మధ్య ఉన్న అవకాశాల తేడాలు వంటి అంశాలు విద్యార్థుల అభ్యాసాన్ని గణనీయంగా ప్రభావితం చేస్తాయి.

గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో చదువుతున్న పిల్లలు అనేక సమస్యలను ఎదుర్కొంటున్నారు. పాఠశాలకు దూరం, సరైన మౌలిక సదుపాయాల లోపం, కుటుంబ ఆర్థిక ఇబ్బందులు వంటి కారణాలు వారి చదువుపై ప్రభావం చూపుతున్నాయి. ఈ వాస్తవాలను పరిగణనలోకి తీసుకోకుండా విద్యార్థుల అభ్యాస స్థాయిని కేవలం పాఠశాలల వైఫల్యంగా చూపించడం సరైన విశ్లేషణ కాదు. విద్యా విధానాన్ని రూపొందించేటప్పుడు ఈ బహుముఖ అంశాలను సమగ్రంగా పరిశీలించాల్సిన అవసరం ఉంది.

ఆచరణ సాధ్యత లేని సూచనలు?

విద్యా సంస్కరణల విషయంలో ఆచరణ సాధ్యత అత్యంత కీలకమైన అంశం. గతంలో దేశ విద్యా వ్యవస్థను సమగ్రంగా పరిశీలించిన Kothari Commission దేశీయ స్థూల ఉత్పత్తిలో కనీసం ఆరు శాతం నిధులను విద్యా రంగానికి కేటాయించాలని సూచించింది. అయితే ఇప్పటికీ ఆ లక్ష్యం పూర్తిగా సాధ్యపడలేదు.

ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో విద్యా రంగానికి 18 శాతం నిధులు కేటాయించాలని సూచించడం వాస్తవ పరిస్థితులకు ఎంతవరకు అనుగుణంగా ఉంటుంది? మరోవైపు అనేక పాఠశాలల్లో ప్రాథమిక మౌలిక సదుపాయాలే పూర్తిగా లేని పరిస్థితుల్లో విద్యా సంస్థలకు ర్యాంకింగ్ విధానం ప్రవేశపెట్టాలని సూచించడం కూడా ఆశ్చర్యకరం. ముందుగా పాఠశాలల్లో తరగతి గదులు, గ్రంథాలయాలు, ప్రయోగశాలలు, శౌచాలయాలు, డిజిటల్ సదుపాయాలు వంటి మౌలిక వసతులు ఏర్పాటు చేయకముందే ర్యాంకింగ్ విధానం ప్రవేశపెట్టడం పరిపాలనా ప్రక్రియగా మాత్రమే మిగిలిపోతుంది.

భాషా విధానం – మరో వివాదం:

విద్యా రంగంలో భాష ఒక కీలక అంశం. ప్రపంచవ్యాప్తంగా జరిగిన అనేక అధ్యయనాలు ప్రాథమిక స్థాయిలో మాతృభాషలో విద్యాబోధన ఉంటే పిల్లలు విషయాన్ని త్వరగా అర్థం చేసుకుంటారని నిరూపించాయి. అందుకే National Education Policy 2020 కూడా ప్రాథమిక స్థాయిలో మాతృభాషకు ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలని సూచించింది.

అయితే తెలంగాణ విద్యా కమిషన్ మాత్రం ప్రాథమిక స్థాయి నుంచే ఆంగ్ల మాధ్యమంలో విద్యాబోధన ఉండాలని సూచించడం వివాదానికి దారి తీసింది. ఇప్పటికే రాష్ట్రంలో అనేక పాఠశాలల్లో ఆంగ్ల మాధ్యమం అందుబాటులో ఉన్నప్పటికీ విద్యార్థుల అభ్యాస స్థాయిలో పెద్ద మార్పు కనిపించలేదు. ఇది భాష ఒక్కటే సమస్య కాదని స్పష్టంగా చూపిస్తోంది. బోధనా విధానం, ఉపాధ్యాయుల నైపుణ్యం, మౌలిక సదుపాయాలు కూడా సమానంగా ముఖ్యమైనవి.

గ్రామీణ విద్యకు ప్రమాదమా?

ప్రభుత్వ పాఠశాలల మూసివేతకు సంబంధించిన సిఫారసులు మరో పెద్ద వివాదానికి దారి తీశాయి. మండలానికి మూడు లేదా నాలుగు నాణ్యమైన పాఠశాలలు సరిపోతాయని సూచించడం గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో విద్యకు దూరం పెరిగే ప్రమాదాన్ని కలిగిస్తుంది. పాఠశాలలు దూరంగా ఉంటే చిన్నపిల్లలు చదువు మానేసే అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. ముఖ్యంగా పేద కుటుంబాలకు చెందిన విద్యార్థులు ప్రయాణ ఖర్చులు భరించలేక చదువు మధ్యలోనే ఆపివేయాల్సి రావచ్చు.

ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో ప్రభుత్వ పాఠశాలలను బలోపేతం చేయాల్సిన అవసరం ఉన్నప్పుడు వాటిని తగ్గించే విధంగా సూచనలు చేయడం ఆందోళన కలిగించే విషయం.
సిద్ధాంతాల ప్రభావమా?….

తెలంగాణ విద్యా కమిషన్ నివేదికపై మరో విమర్శ కూడా వినిపిస్తోంది. కమిషన్‌లోని కొంతమంది సభ్యులు ఆచరణలో సాధ్యం కాని కొన్ని సిద్ధాంతపరమైన ఆలోచనలను నివేదికలో ప్రతిబింబించేందుకు ప్రయత్నించారని విమర్శకులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. ముఖ్యంగా విద్యా రంగంలో ప్రైవేట్ రంగ పాత్రను తగ్గించి మొత్తం వ్యవస్థను ప్రభుత్వ ఆధీనంలో ఉంచాలని సూచించిన విధానం కొంతవరకు వామపక్ష భావజాల ప్రభావాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నదనే అభిప్రాయం వ్యక్తమవుతోంది. సిద్ధాంతపరమైన ఆలోచనలు సమాజంలో చర్చకు దోహదపడతాయి. కానీ అవి ప్రస్తుత సామాజిక-ఆర్థిక వాస్తవాలకు అనుగుణంగా ఉండాలి. లేకపోతే అవి అమలులో సాధ్యం కాని విధానాలుగా మిగిలిపోతాయి.

విద్యా సంస్కరణలు – సమగ్ర దృష్టి అవసరం

దేశ నిర్మాణంలో ఉపాధ్యాయుల పాత్ర అత్యంత కీలకం. ఒక మంచి గురువు విద్యార్థి జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చగలడు. అందుకే ఉపాధ్యాయుల సేవలకు తగిన గౌరవం ఇవ్వడం ప్రతి ప్రభుత్వ బాధ్యత. ఉపాధ్యాయుల సామర్థ్యాన్ని పెంచే విధానాలే విద్యా వ్యవస్థను బలోపేతం చేస్తాయి.

మొత్తంగా చూస్తే తెలంగాణ విద్యా కమిషన్ సిఫారసులు సమగ్రంగా పరిశీలించిన విధానంగా కనిపించడం లేదనే విమర్శలు వినిపిస్తున్నాయి. విద్యా వ్యవస్థలో మార్పులు అవసరమే అయినప్పటికీ అవి శాస్త్రీయ విశ్లేషణ, సామాజిక వాస్తవాలు మరియు ఆచరణ సాధ్యతలను పరిగణనలోకి తీసుకుని ఉండాలి.

ఇప్పటికైనా ప్రభుత్వం ఈ సిఫారసులను సమగ్రంగా పునఃపరిశీలించి National Education Policy 2020 లక్ష్యాలను సమర్థంగా అమలు చేయడం అవసరం. గ్రామీణ మరియు పట్టణ ప్రాంతాల మధ్య ఉన్న విద్యా అసమానతలను తగ్గించే విధంగా, సమాజంలోని అన్ని వర్గాలకు సమాన అవకాశాలు కల్పించే విధంగా విద్యా విధానం రూపుదిద్దుకోవాలి.

విద్యా వ్యవస్థ ఒక రాష్ట్రానికి కేవలం పరిపాలనా రంగం కాదు; అది సమాజ అభివృద్ధికి పునాది. విద్యలో పెట్టే పెట్టుబడి భవిష్యత్తులో పెట్టే పెట్టుబడి వంటిది. సమగ్ర చర్చ, నిపుణుల సూచనలు, ఉపాధ్యాయుల అనుభవం, విద్యార్థుల అవసరాలు – ఈ అన్నింటిని సమన్వయం చేస్తూ తీసుకునే నిర్ణయాలే స్థిరమైన ఫలితాలను ఇస్తాయి. అప్పుడే తెలంగాణ విద్యార్థులు జాతీయ మరియు అంతర్జాతీయ వేదికలపై గర్వంగా నిలబడగలుగుతారు.
డా రావుల కృష్ణ
హైదరాబాద్ సెంట్రల్ యూనివర్సిటీ అసిస్టెంట్ ప్రొఫెసర్
ఏబీవీపీ తెలంగాణ రాష్ట్ర అధ్యక్షులు.